Συχνές Ερωτήσεις | Επικοινωνία | Σύνδεσμοι | Χορηγοί
ΠροφίλΑσθένειαΠεριοδικόΣυμπόσιαΝέα/ΑνακοινώσειςMediaΕπιστημονικές Εξελίξεις
Ασθένεια

Ποια τα συμπτώματα;

Ποιές οι μορφές;

Τρόποι αντιμετώπισης
περισσότερα 
Συμπόσια

21st Nikolas Symposium

20th Nikolas Symposium

19th Nikolas Symposium
περισσότερα 
Συχνές Ερωτήσεις

Τι είναι η LCH;

Τι προκαλεί την LCH;

Τι είδους προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν;
περισσότερα 
Αρχική ΣελίδαΙστορίες

22/12/2010: Για τον Πατέρα μας

Τι μπορείς να γράψεις γα τον πατερά σου και μάλιστα τώρα, που δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έφυγε!

Ειναι σκληρό, είναι δύσκολο! Οι μνήμες είναι ακόμα νωπές και το χειρότερο είναι ότι πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο, τα
πράγματα δεν είναι πιο εύκολα.

Μια σπάνια αρρώστια, ένα μικρόβιο μια σειρά από νοσοκομεία ήταν αρκετά για να αμαυρώσουν ακόμα και τις αναμνήσεις μου. Ένας άνθρωπος, γεμάτος ενεργεία και χαρά, που ήξερε στη ζωή του να διασκεδάσει και να χαμογελάει, αναγκάστηκε να ζει με φρικτούς πόνους και με μια σακούλα χάπια για πάνω από 16 χρόνια. Όμως δεν το έβαζε κάτω!

Η αγάπη του για την οικογένεια του και τη ζωή, τον έκαναν να χαμογελάσει και να χαίρεται πάντα! Η χ ε εξάλλου σκοπό να σκίσει όλα τα πτυχία των γιατρών! Και τα κατάφερε! Έσκισε πολλά....!Εκτός από το τελευταίο! Το πιο δύσκολο όμως δεν ήταν αυτό, μάθαμε και εμείς να ζούμε να ζούμε με αυτή την αρρώστια, το δύσκολο ήταν το ότι δεν ήξερες τ ι να περιμένεις την επόμενη μέρα. Ηναι εξοργιστικό και λυπητερό ταυτόχρονα να σου λένε οι γιατροί «απλά ελπίζουμε» και να μην ξέρουν ούτε και αυτοί οι ίδιοι το πώς να χειριστούν την αρρώστια και ταυτόχρονα να βλέπεις τον πατέρα σου να αποδυναμώνετε, να φθείρεται και να διαλύεται σίγα, σίγα!

Όπως είπαμε και πριν δεν το έβαζε κάτω. Έφυγε με το χαμόγελο στο χείλη, έφυγε αφού πρώτα είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του σαν πατέρας. Μας μεγάλωσε, μας σπούδασε, μας συμβούλεψε για το πώς να πορευτούμε για την υπόλοιπη ζωή μας. Μα πάνω από όλα μας δίδαξε πώς να παλεύουμε πως να αντέχουμε στα δύσκολα και πώς να μην το βάζουμε πότε κάτω!

Δυστυχώς το ταξίδι σου στη γη ήταν σύντομο και δύσκολο. Δυστυχώς δεν σε απολαύσαμε αρκετά! Σε ευχαριστούμε όμως που ήσουν εσύ ο πατέρας μας. Σε ευχαριστούμε που μαζί με την μαμά δημιουργήσατε μια υγιής οικογένεια για εμάς! Σε ευχαριστούμε που για χάρη των παιδιών σου, άντεξες! Δεν μιζέριασες ποτέ, δεν εγκατέλειψες τις προσπάθειας σου ποτέ, αλλά μέσα από κάθε μάχη που έδινες έβγαινες πιο δυνατός, πιο αισιόδοξος.

Σε ευχαριστούμε για όλα.

Σε αγαπάμε και θα σε αγαπάμε για όλα!!!


Οι κόρες σου


 λίστα |  επιστροφή
Στείλτε μας τη δική σας ιστορία στο info@histioartemis.gr